zondag 24 juni 2018

Op stap in Durbuy

De zomer is in aantocht en dan is er weer meer tijd voor vakanties en uitstapjes. Wij konden niet meer wachten en trokken vorige week alvast een weekendje naar Durbuy voor wat quality time en rust.

België's kleinste stadje is een echte toeristische trekpleister, met toch ook heel wat leuke en verrassende adresjes. We genoten van het pittoreske dorpje, deden enkele klassiekers zoals een rondrit met het treintje (hé, de dochter was mee!) en genoten van culinaire pareltjes. Omdat het niet allemaal rust moest zijn brachten we ook een bezoekje aan Adventure Valley Durbuy. Onze tips en meningen lees je dan ook in deze blog.


De randparkings in Durbuy zijn best prijzig. Als je een hotel boekt dat parking aanbiedt is het zeker de moeite om dit bij te boeken. Ik parkeerde bij aankomst eerst op de randparking omdat ik dacht dat ik nog niet in de hotelparking mocht. De prijs van het parkeerticketje tikte toch wel stevig aan, ik was maar al te blij dat ik nadien in de voorziene parkeergarage mocht staan!

Le Clos des Récollets

Wij kozen voor hotel Le Clos des Récollets. Een prachtige ligging midden in het historisch centrum, schitterende gebouwen in Ardeense stijl, mooi, ruime kamers en een rustige sfeer. Echt genieten!


Na een middagje rondwandelen gingen we 'even' naar de kamer om ons op te frissen. Een uurtje later werd ik wakker omdat de wederhelft foto's stond te maken van de dochter en mezelf... beiden ingedommeld op de wel heel erg comfortabele bedden.


Het restaurant van het hotel beschikt over een ruim en gezellig terras. Chef Frédéric werkte tot 2000 onder de vleugels van Yves Mattagne bij Sea Grill en nam toen Le Clos des Récollets over. We genoten intens van het Menu Gourmand met aangepaste wijnen. Voor de kinderen is er een apart kindermenu voorzien, dat de goedkeuring van little miss kreeg.


Gemarineerde makreel met rode bieten, room van mierikswortel,
frambozenvinaigrette en kruisbessen
*
Witte asperges en op de huid gebakken zeebaars,
versheid van tomaten en basilicum, beurre blanc van asperges
*
Lamsfilet, kaviaar van aubergines, lente groentjes, saus met tijm
*
Kaasbordje

Mijn favoriet? Asperges met zeebaars. A-b-s-o-l-u-u-t en zonder enige twijfel een prachtig gerecht. Ik ben sowieso al fan van zeebaars én asperges, maar dit gerecht was top. Zelfs de wederhelft, die niet zo'n fan van vis is, vond dit uitsteken boven de andere gerechten. Heerlijk! 



En ville…

Zoals gezegd trokken we het stadje in. Kuieren door de kleine straatjes (denk aan je schoenen! Ik was heel blij dat ik sneakers gekozen had...), binnenlopen in kleine winkeltjes, terrasjes... heerlijk.

Vooraf was ik wat wantrouwig. Marc Coucke kocht zowat half Durbuy op en wil met zijn project La Petite Merveille de stad opnieuw een mooi elan geven. Hij maakt echter vaak de vergelijking in oppervlakte met Disneyland en dan gaan mijn stekeltjes omhoog staan. Maar we moeten toegeven dat hij hier prachtig werk geleverd heeft. De vernieuwingen aan bijvoorbeeld Le Sanglier des Ardennes (waar ook Wout Bru mee in het verhaal stapte) zien er prachtig uit.

Eén van de eerste vernieuwingen die werden doorgevoerd zijn de toeristische treintjes. Er rijden nu mooie witte, elektrische treintjes een toertje door de stad, naar een uitkijktoren bovenaan. Een topper voor de dochter natuurlijk. (Prijs: 6€ voor volwassen, 4€ voor kinderen)


Ik herinnerde me ook nog dat ik als kind al onder de indruk was van de traditionele slager Bodson. Ook daar gingen we uiteraard weer langs. Ik kon het toch niet laten om met een portie Ardense ham en droge worst huiswaarts te keren.


En we gingen nog verder op zoek naar lekkere adresjes. Tegenover hotel Le Clos des Récollets kan je de winkel van St. Amour Confiture vinden. Ook weer, een echt toeristisch plekje met allerhande streekproducten. Maar leuk om twee redenen: de leuke inrichtingen én het gamma aan lokale confituren.



Tortuga Bar

En plots botsten we op de meest bizarre cocktailbar die ik ooit gezien heb. Geen klassieke hotelbar, geen mooi ingerichte zaak, maar een ietwat rommelige, volle zaak helemaal in piratenthema. Maar met lekkere Caipirinhas en meer, dus dat zat goed. Ben je in de buurt van Durbuy, dan kan ik je toch alleen maar aanraden om hier even te stoppen.




Adventure Valley Durbuy

Ik zei het eerder al: Marc Coucke investeert in Durbuy, en dat merk je hier wel. Het spreekt mij eerlijk gezegd niet zo erg aan om te gaan klimmen, mountainbiken, enz. maar zelfs ik kreeg zin om in actie te schieten in de Avonturenpark.

Bij aankomst koop je een bandje (wit, groen, blauw, rood) en een parkeermunt (7€) en dan kan je de ganse dag allerhande activiteiten doen.

De wederhelft was niet van plan om ook maar iets te doen, dus voor hem namen we een gratis wit bandje. Dit geeft toegang tot het terrein en de speeltuin.

Voor de dochter en mezelf werd het een groen bandje (25€ volwassene, 20€ voor kinderen). Hiermee krijg je toegang tot
  • Speeltuin
  • Tubing slide
  • Bike park (mountainbike)
  • 3D Labyrint
  • Nettenpark
  • Nature Walking Challenge

De dochter is nog wat jong (7 jaar) en was te bang voor het mountainbiken en woog te weinig om de tubing slide te mogen doen, dus bleven nog de wandeling, het labyrint en het nettenpark.

Het labyrint was een topper. Hierin zit namelijk ook een sky walk, en uiteindelijk ga je wandelen doorheen het parcours boven de klimmers! Een prachtig uitzicht en een prachtige ervaring. De wandelbruggen met het nettenpark vond ze ook heerlijk. De nature walking challenge moesten we overslaan want mama had hier geen energie voor ;-)


De dochter genoot met volle teugen, maar mama kon toch een gevoel van "teveel betaald" niet onderdrukken. Ik las her en der achteraf nog wel wat commentaren op het feit dat de kinderen nog te klein zijn voor het bike park en de tubing slide. Zou het niet beter zijn om een apart bandje te voorzien voor mensen met kleinere kinderen (6-8 jaar) die enkel de speeltuin, labyrint, nettenpark en wandeling willen doen? Dat lijkt mij een prima alternatief!

Ga je met oudere kinderen of onder volwassenen dan is dit een schitterend domein. Zelfs ik kreeg goesting om in het klimbos aan de slag te gaan. De wederhelft bekeek me of ik een alien was, dus ik vermoed wel dat ik op zoek moet naar andere slachtoffers om dit eens te kunnen doen ;-)

Het park promoot zelf heel erg hun (ruime) terras en Bar'Bru (ook weer met medewerking van Wout Bru). Wij kozen er voor een hamburger met frietjes. Mooi geserveerd, maar keihard broodje. Bovendien koos ik de hamburger omdat er bitter weinig keuze was: een broodje of een burgermenu. Weinig fantasierijk toch? De bar zat dan ook nog eens vol vliegen, wat het zeker geen topper maakte. Ruimte voor verbetering zie ik dan ook vooral in de horeca van het domein.



maandag 18 juni 2018

WK2018 - Waar zijn de hapjes?!

De WK-koorts loopt duidelijk hoog op. Vanochtend las ik in de krant zelfs over de rustige avondspits die men verwacht en... de momenten waarop het WC-gebruik zal stilvallen. Het mag duidelijk zijn: de eerste match van België tegen Panama (17u) is er eentje waar velen naar uitkijken. Alleen al bij supermarktketen Colruyt verwachten ze een verkoop van 3 miljoen liter bier, 210.000 kg chips en 26km kleine Zwanworstjes van vrijdag tot vandaag!

Maar we geven het toe, ook bij ons slaat de WK-gekte toe. De leukste match totnutoe vond ik Portugal-Spanje, maar wanneer de Duivels spelen is aandacht toch net wat groter. De dochter des huizes mag vandaag helemaal in Rode Duivels-outfit naar school, en onze hapjesvlag staat klaar. Geen zin in uitgebreid kokerellen of voorbereiden? Deze Belgische vlag maak je met zwarte olijfjes, blokjes kaas & salami. Ideaal voor tijdens het voetbal.

#wearebelgium


woensdag 13 juni 2018

150 Bars in een Boek

Gisteren was ik te gast bij Bar Burbure in Antwerpen, waar eigenaar Jurgen Lijcops zijn gloednieuwe boek "150 bars you need to visit before you die" voorstelde.

Dé ultieme cocktailbar (be)zoeken in een metropool is vaak een uitdaging. In ‘150 bars you need to visit before you die’ neemt Jurgen je mee op een reis rond de wereld. Van Hong Kong tot New York en Berlijn. Unieke, verrassende en moeilijk te vinden cocktailbars. Per locatie kom je te weten waarom je de bar moet bezoeken, wat er speciaal aan is en of ze je een memorabele signature drink voorschotelen.

Kortom: niet alleen een prachtig boek om in huis te halen, ook een ideale reisgids ;-) Ik denk dat het boek regelmatig eens zal bovengehaald worden wanneer we een tripje plannen!

Je ontdekt in het boek de geschiedenis van elke bar, leert hoe je een cocktailmenu samenstelt en kan jezelf onderdompelen in de unieke atmosfeer van elk adres of thuis zelf een cocktail creëren met de 18 signature cocktails in het boek.


De eerste drie boeken werden overhandigd aan het team van Bar Burbure: Stef, Jasper en Jonathan. Zij werkten ook allen mee aan de cocktails voor de foto's.

Jurgen zou Jurgen niet zijn, mocht hij ook van zijn boekvoorstelling geen top-event maken. We konden dan ook niet alleen kennis maken met het boek, maar konden tevens genieten van een glaasje Piper Heidsieck Rare en proefden verschillende soorten Imperial Heritage kaviaar.


Mijn favoriet bij de kaviaar tasting? Oscietra Royal, wat grotere 'bolletjes' met een rijke en complexe smaak. Een topproduct.


Het boek verschijnt volgende week (19/6) in boekhandels wereldwijd.
€24,99 | ISBN 9789401449120 (EN) | 253 p.


woensdag 6 juni 2018

Pasta margarita

Het hoeft niet altijd enorm ingewikkeld te zijn. Dat bewees deze zomerse pasta.

We kregen de afgelopen weken al heel wat mooie dagen voorgeschoteld. Ik heb dan vaak niet veel zin om uitgebreid en lang te koken, maar kan wel genieten van een zomers gerecht. Ik maakte deze snelle en eenvoudige pasta, die door de dochter omschreven werd "precies een pizza mama! lekker!" - vandaag "pasta margarita" :-)


Ingrediënten (voor 4 personen)
  • Korte pasta (ik koos casarecce)
  • 1 grote bol buffelmozzarella
  • 1 blik tomatenblokjes
  • 1 teentje look
  • 1 el olijfolie
  • Een handvol verse basilicum
  • Gedroogde Italiaanse ham
  • Peper en zout

Bereidingswijze

Maak een eenvoudige tomatensaus. Ik koos voor de basissaus die ik ook op pizza's doe. Doe hiervoor de tomatenblokjes, het lookteentje en olijfolie in een pan. Kruid met peper en zout en laat 20 à 30 minuten pruttelen.

Kook intussen de pasta beetgaar.

Meng de pasta met de saus, bestrooi rijkelijk met snippers gedroogde ham en verse basilicum. Werk af met de mozzarella.

Smakelijk!

donderdag 31 mei 2018

Een terugblik naar afvalvrij mei

Ik kondigde bij het begin van de maand al aan dat we gingen proberen om minder afval te verbruiken. Geïnspireerd door de acties van Het Belang van Limburg, Limburg.net en Lush probeerden we onze plastiekzak te verminderen.

Op enkele kilometers van onze woonplaats kan je ook de enige Limburgse zero waste shop Prana Bio Bulk vinden. Ik ging alvast begin van de maand langs. Een ideale winkel om bijvoorbeeld pasta's en granen, noten in bulk te kopen. Voorlopig zat mijn voorraadkast nog vol, maar ik hou dit zeker in gedachten voor de toekomst!

Ik kocht ook enkel herbruikbare groentezakjes en kreeg er ook eentje van HBVL en Limburg.net als deelnemer aan de actie. Deze gaan consequent mee wanneer ik naar de supermarkt of markt ga. En de reacties zijn ronduit positief! Ik verwachtte hier en daar wat gegrom omdat je niet goed ziet wat erin zit, maar iedereen is zonder uitzondering positief. Minder afval, minder verpakkingen... Ideaal!

Waar koop je de zakjes? In sommige natuurvoedingswinkels, of online, kan je heel wat zakjes vinden.

Wat stoort me nog enorm bij het fruit? De plastiek bakjes bij de aardbeien. Ik heb een dochter die verslaafd is aan aardbeien. Moet dat nu echt in plastic? Op een maand tijd is dat enorm veel afval... Ik denk er echt over na om ook een doosje mee te nemen naar de markt en mijn aardbeien daar in te laten doen.

Want die doosjes, ook dat gaat. De papa van een vriendinnetje van de dochter heeft een marktkraam met charcuterie (Frank Kimpen). Ik dacht: hij gaat me zien komen... maar hij maakte er helemaal geen probleem van om even de weegschaal te kalibreren en mijn beleg netjes in de dozen te doen. Prachtig toch! Zelfs bij de viskraam geen enkel probleem om mijn lekkerbekjes of salades in een herbruikbaar potje te doen.

Mijn standaard uitrusting om vanaf nu naar de markt te gaan? Mijn shoppertas, wat beleg-doosjes en de groentezakjes. Je zal niet alle afval vermijden, maar al heel wat!

Ook thuis probeerden we verder wat initiatieven te nemen. Voor mij de belangrijkste waren minder rietjes verbruiken. De wederhelft in de cocktails en de dochter in de ochtendmelkjes of sapjes. En wonder boven wonder: dat lukte. De wederhelft koos voor papieren rietjes, en voor Elise koos ik herbruikbare metalen rietjes van Klean Kanteen. Het zijn wat ruimere metalen rietjes met een kleurige silicone bovenzijde. In de verpakking zit ook een speciaal borsteltje om binnenin te reinigen. Wij zetten de rietjes gewoon in de vaatwasser en ook daar komen ze schoon uit. En in tegenstelling tot wat ik gevreesd had, was ook de dochter positief.


Wij gaan dus door met onze verpakkingsbesparende maatregelen, en we hopen uiteraard dat we nog wat mensen geïnspireerd hebben!

woensdag 23 mei 2018

Auberginedip

Ik hou er van om bij het aperitief wat hapjes op tafel te zetten: olijfjes, zongedroogde tomaten, tapenades en dips en wat grissini. Heerlijk.

Voor het communiefeest van de dochter maakte ik deze pittige auberginedip. Makkelijk te bereiden en heel lekker!


Ingrediënten
  • 2 aubergines
  • 2 teentjes look
  • 1 pikant pepertje (ik koos een geel pepertje uit eigen tuin)
  • 1 el verse gesnipperde peterselie
  • 1/2 citroen (sap)
  • 1 el olijfolie
  • 1 mespuntje paprikapoeder
  • 1 mespuntje komijn
  • peper en zout

Bereidingswijze

Verwarm de oven voor op 180°C. Prik wat gaatjes in de aubergines en leg ze 45 minuten in de oven.

Haal uit de oven en laat afkoelen. Snij ze doormidden en haal met een lepel het vruchtvlees uit de schil. Doe het vruchtvlees in de foodprocessor. Voeg de andere ingrediënten toe en maal tot een grove dip. Proef en kruid eventueel bij.

Serveer met stokbrood, grissini of toast.

Smakelijk!

woensdag 16 mei 2018

Een feest om van te smullen

Afgelopen zondag was het zover: onze kleine meid deed haar eerste communie. Wij zijn niet zo erg katholiek (lees: de wederhelft is ontdoopt) en hadden dan ook Elise niet laten dopen. Ze vroeg echter zelf om haar communie te doen, ze voelt zich in de kerk verbonden met haar overleden zusje Ellen, en vindt hier steun in. In december werd ze dan ook gedoopt en nu volgde haar "grote dag". En ze genoot met volle teugen.


Na de viering was het tijd om thuis feest te vieren. Het thema voor de versieringen was snel gevonden, dat werden zonnebloemen. Dat was namelijk ook het thema van de viering, en ik vond het wel leuk om dit door te trekken. Voor het eten was er meer discussie. Ik wou het nogal eenvoudig houden en probeerde little miss te overtuigen om een barbecue te doen. Dan kon ik een all-in pakket bestellen en moest ik alleen nog bakken. Maar dat was buiten het feestvarkentje gerekend. Zij wou een Italiaans buffet en mama moest het zelf klaarmaken "want dat is veel lekkerder". Het streelt wel je ego, maar ik werd al murw bij de gedachte alleen al.

Maar goed, je doet maar 1 keer je eerste communie, dus ging ik akkoord.

Op de tafels kwamen olijfjes, zongedroogde tomaatjes en verschillende tapenades (pesto, geroosterde paprika en een auberginedip). Vooral de auberginedip had nogal wat succes. Het recept hiervoor volgt zeker nog in een volgende blog.

Het buffet werd een uitgebreide tafel met koude en warme gerechten, zowel kinderklassiekers als gerechten voor de volwassenen.

Antipasti (mortadella, salami, gegrilde aubergines)
Peperonata Mandorlati 
Insalata Caprese
Parmaham met meloen
Rolletjes met gerookte runderfilet, mozzarella en puntpaprika
Vitello Tonnato
Lasagne
Macaroni met kaas en ham



Er zaten toch wel wat gerechten in die enige voorbereiding vroegen. Om dit dan ook tijdig klaar te hebben, en zonder op zondag nog veel te moeten doen, was een goede planning wel nodig. Op vrijdag ging ik naar de winkel en maakte ik alvast de ragù voor de lasagne. Zaterdag bereidde ik de lasagne, macaroni en vitello tonato volledig voor. Ook de peperonata mandorlati en de auberginedip werd al klaargemaakt. Op zondag moest ik dan enkel nog de koude gerechten dresseren op schotels. 

Afsluiten deden we met een klassiek ijslammetje en bij het vieruurtje kwam nog een biscuit.


Zondagavond konden we moe maar voldaan terugblikken op een mooi dag, met een gelukkig communicantje in huis :-)