woensdag 12 december 2018

Suikervrije Kerststronk à la tiramisu

Geen Kerst zonder een oerklassieke Kerststronk. Alhoewel... soms mag het ook net even anders of lichter zijn. Ik kies dit jaar resoluut voor een kerststronk met tiramisu-smaak. Een wat frissere mascarponecrème in plaats van zware crème-au-beurre, ideaal na de maaltijd.


De rolbiscuit maakte ik met Ellphi Génoise mix. Supermakkelijk en erg lekker!

De zoetstof en bakmixen van Ellphi zijn te koop via onze webshop. Afhalen is nog mogelijk voor Kerst t.e.m. zondag 23/12 - na afspraak (per mail of telefoon). We sluiten even van 24/12-28/12. Afhalingen voor Nieuwjaar zijn dan weer mogelijk van 29/12 t.e.m. 31/12.


Ingrediënten

Voor de biscuit
  • 250 gram Ellphi Génoise
  • 5 eieren
  • 35 gram water
Voor de crème
  • 250 gram mascarpone (1 potje)
  • 125 ml slagroom
  • 1/4 cup Ellphi zoetstof
  • 1 borrelglaasje amaretto
  • 1 tl kaneel
  • Ongezoet cacaopoeder

Bereidingswijze

Doe de génoise-mix, eieren en het water in de keukenrobot en klop gedurende 10 minuten met de K-klopper op hoge snelheid.

Bekleed een bakplaat met bakpapier. Verwarm de oven voor op 200°C.

Verdeel het beslag over de bakplaat. Strijk mooi plat. Bak gedurende 7 minuten in de oven.

Ontvorm de biscuit op een rooster bekleed met bakpapier en een propere keukenhanddoek. Rol in de lengte op en laat afkoelen.

Maak intussen de tiramisu-crème. Klop de slagroom stijf. Meng de mascarpone met slagroom, zoetstof, amaretto en kaneel.

Ontrol de biscuit. Bekleed met 2/3 van de crème. Rol mooi op (in de lengte). Snij de kantjes netjes af. Bestrijk de biscuit met de rest van de crème. Bepoeder met cacaopoeder.


Met suiker?

Geen zin in al dat gedoe? Of mag het wel een biscuit mét suiker zijn? Tarte à Moi heeft deze leuke kerststronk met tiramisu in hun gamma tijdens de feestperiode (verkrijgbaar bij Delhaize).


vrijdag 7 december 2018

Op stap in Bologna, Firenze en Rome

Het was al een tijdje geleden, maar vandaag publiceren we nog eens een blogartikel geschreven door wederhelft Double Strainger, die vorige week een persreis maakte naar Bologna, Firenze en Rome. De leukste adresjes voor hotels, bars en restaurants lees je in dit artikel.

Vorige week kreeg ik de unieke kans om deel uit te maken van het “Amaro Montenegro Recidency 2018” programma, een persreis doorheen Italië met als hoogtepunt de Vero Bartender Global Finals 2018. Dit is de cocktailwedstrijd van Amaro Montenegro, waar de winnaars van alle deelnemende landen het tegen elkaar opnemen in een zenuwslopende finale. Ik mocht deel uitmaken van de internationale groep bloggers en journalisten, die verslag mochten uitbrengen van de prestaties van de deelnemende bartenders. Tijdens deze reis sliepen we in meerdere luxueuze hotels en bezochten we een groot aantal bars en restaurants. Een opsomming van deze horecazaken kan een mooie leidraad zijn wanneer je zelf deze regio wil gaan bezoeken. Ik probeer zoveel mogelijk de niet te missen zaken weer te geven.


De reis begon in de thuishaven van Amaro Montenegro, Bologna. Dit is een grote stad aan de voet van de Apennijnen in Noord-Italië, tevens hoofdstad van de gelijknamige provincie (regio Emilia-Romagna). Daarna ging de reis verder naar Firenze, de hoofdstad van Toscane en één van de bekendste cultuursteden van Europa. De reis eindigde tenslotte in de hoofdstad van Italië, de “eeuwige stad” Rome. De verplaatsingen tussen de drie steden gebeurden met de Frecciarossa hogesnelheidstrein wat eigenlijk steeds snel en zeer comfortabel verliep.


De regio tussen deze drie grote steden is bekend om heel wat Italiaanse specialiteiten zoals de bekende Mortadella, die we letterlijk in alle mogelijke vormen hebben geproefd: als sneetjes bij de antipasti, als blokjes bij de borrel of verwerkt in een lekker pastagerecht. Ook een ragù die je nog het meest kan vergelijken met een stoofpotje van kalfswang kregen we in meerdere vormen op het bord. Op veel plaatsen wordt dit geserveerd als saus met pappardelle of tagliatelle, maar we kregen het ook als vulling voor een soort ravioli.

Wat ook wel opviel was het feit dat alle bistro’s en restaurants een stevig gevulde bar hadden en ook uitstekende cocktails serveerden. Het niveau van de geserveerde drankjes ligt in deze regio overal vrij hoog. Omgekeerd zijn er heel wat cocktailbars die ook hapjes of kleine gerechten aanbieden. Tenslotte waren er een aantal cocktailbars die tegelijk ook een volwaardig restaurant waren. Ik beschrijf ze volgens de functie die wij eraan gaven. “Waar eten” slaat dus op de horecazaken waar wij effectief hebben gegeten. “Waar drinken” slaat op de horecazaken die we bezochten voor het aperitief of na het diner voor enkele cocktails.

Waar slapen ?

Bologna - Art Hotel Orologio (adres: Via IV Novembre 10c, Bologna)

In dit hotel sliep ik de eerste drie nachten, samen met de andere bloggers, journalisten en medewerkers van Amaro Montenegro. De kamers waren netjes, op een enkel kevertje na wat ik vriendelijk heb verzocht om zijn geluk te beproeven op de vlakbij gelegen Piazza Maggiore. Ik herinner me van dit hotel vooral het zalige en zeer rijkelijke ontbijtbuffet. Sommige gasten konden het niet laten om tijdens het naar buiten gaan toch nog even opnieuw langs het buffet te passeren voor een koekje of een stuk fruit. ’s Avonds en tijdens de eerste uren van de nacht blijft de Piazza Maggiore een heel levendige plek met zingende jongeren en straatmuzikanten. Ook niet onbelangrijk, de receptie blijft de hele nacht bemand, dus ook om 2:30 raak je nog probleemloos op je kamer (toegegeven, ik weet dit uit eigen ervaring). Net om de hoek vind je ook een schitterend standbeeld van Neptunus. Dit beeld gaf autobouwer Maserati de nodige inspiratie voor zijn logo. De drietand is inderdaad exact hetzelfde.


De bartenders die deelnamen aan de wedstrijd verbleven in een ander hotel, waar ik helaas niets kan over vertellen uit eigen ervaring : Il Portici (adres: Via dell’ Indipenza 69, Bologna)


Firenze - NH Collection Hotel Porta Rossa  (adres: Via Porta Rossa 19, Firenze)

Hotel Porta Rossa is het oudste hotel van Italië en één van de oudste hotels ter wereld. Uiteraard betekent dit niet dat je in een bouwvallige barak hoeft te slapen. Dit 5-sterren hotel is zonder enige twijfel het meest luxueuze hotel waarin we verbleven tijdens deze reis. Mijn kamer had zelfs twee niveau’s: het toilet en de badkamer waren gelegen op een tussenniveau, enkele trappen naar beneden. De kamer had een hemelbed en een gigantisch TV-scherm. Eigenlijk een beetje zonde, want uiteindelijk was dit een persreis met extreem korte nachten ;-)


Het ontbijt werd geserveerd in een vrij lange ontbijtruimte, ingedeeld in zithoekjes zodat je ook tijdens het eten best wat privacy had. Het buffet was ingedeeld in meerdere kleine buffetten waar elke foodie zijn hart kon aan ophalen. Wou je een beetje honing bij de kaas ? Geen potje te bespeuren, maar wel een heuse honingraat, waar je zelf de honing kon afscheppen. Een glaasje schuimwijn kon ook, maar ik hield het toch maar bij een cappuccino zo vroeg op de ochtend.


Rome - Grand Hotel De La Minerve  (adres: Piazza della Minerve 69, Roma)

Ook in Rome verbleven we in een 5-sterren luxehotel, pal in het oude centrum. Wanneer we het hotel verlieten langs de voordeur keken we recht uit op het Pantheon. Een wandeling naar de bekende Trevi-fontein duurde slechts 9 minuten. De bekendste cocktailbar van Rome lag op 13 minuten stappen.

Het hotel heeft een schitterende en zeer ruime lobby met een glazen dak. In de lobby staat ook een groot standbeeld van Minerva. In deze periode van het jaar staat er ook een gigantische kerstboom. Voor mij persoonlijk de grootste attractie in dit hotel is de bar/restaurant bovenop het dak. ’s Ochtends genieten van een ontbijtje en een cappuccino met zicht op het oude Rome is echt fantastisch.



Waar eten in Bologna?

Oltre (Via Augusto Majani 1B, Bologna)

Een restaurant gelegen op een hoekpand. Het restaurant is niet zo groot, maar onze groep kon er volledig aan tafel. Hier aten we de eerste avond enkele typische gerechten voor Bologna, terwijl we konden kennis maken met de andere deelnemers aan deze unieke week.


Dolce & Salato Bistro (Via Santo Stefano 1a, Bologna)

Een bistro gespecialiseerd in lekkere lunches en desserts. Wij genoten van lekkere antipasti gevolgd door een warm gerechtje met kaas. Op deze locatie gingen maandagnamiddag ook een aantal workshops door. Ik vond het ook vrij bijzonder dat we hier gedurende de volledige lunch een heerlijke prosecco geserveerd kregen. Je hoort mij alleszins niet klagen !

Nadat we hier gegeten hadden begon ik te beseffen dat Italianen blijkbaar een andere idee hebben over een “Light lunch” die elke middag vermeld stond op ons programma. Minstens 3 gangen met aperitief vooraf en koffie met amaro erna was gewoon de standaard.



Ruggine (Vicolo Alemanga 2C, Bologna)

Dit restaurant/bar deed me vooral denken aan de Spaanse Tabanco’s. Een hele ‘shabby’ inrichting, waar wel het hele plaatje echt klopt. Heerlijke antipasti, een pasta met ragù en een bizarre hoofdschotel met gepaneerd vlees wat leek op kip, maar uiteindelijk kalfsvlees bleek te zijn.


Buca San Petronio (Via de Musei 2/4, Bologna)

Na de wedstrijd moest er uiteraard ook nog gegeten worden. Nadat we een cocktail dronken in The Nu Lounge staken we gewoon de straat over voor het diner. En dat was eigenlijk een beetje raar, want we gingen een trap naar onder om dan in een zaal plaats te nemen, die volgens ons pal onder de bar lag. We hebben hier alleszins zeer lekker gegeten, ik geef jullie graag een blik op het menu :

Balanzone Verdi ripieno di mortadella e ricotta, infusion di burro e rosmarino
Guancia di vitello brasata al sangiovese di Romagna
Torta al choccolato servita con scorzette di arancia confit
Caffè e amaro


Waar iets drinken in Bologna ?

Gesto (Via Porte Nova 4, Bologna)

Kleine maar zeer gezellige bar, niet ver van de Piazza Maggiore. Dit was de locatie waar de hele groep verzamelde tijdens de eerste avond. Enkele cocktails, lekker fingerfood en de eerste kennismaking met de andere deelnemers aan deze schitterende week.


K Factory (Corte Isolani 3a/b, Bologna)

Deze cocktailbar ligt vrij achteraan in een soort galerij met allemaal bars en restaurants. Heel leuk om te bezoeken met een groep. Zeer ongedwongen sfeer.


The Nu Lounge  (Via de' Musei 6, Bologna)

Mijn favoriete bar in Bologna. Een tiki-lounge met zeer enthousiaste bartenders. Hun stunts met rook en vuur waren ronduit hilarisch. Enkele keren dachten we dat er naar de brandweer moest gebeld worden. In deze hotspot hadden we de afterparty na de cocktailwedstrijd.



Waar eten in Firenze ?
Trattoria La Stracotto (Piazza di Madonna degli Alobrandini 17, Firenze)

Kleine trattoria gelegen aan een plein. Ideaal voor de lunch. Traditionele Toscaanse gerechten.


Locale (Via delle Seggiole 12r, Firenze)

Locale is met grote voorsprong de mooiste cocktailbar die ik tot vandaag heb gezien. De backbar is zonder meer impressionant. De wanden hebben een faux-groen bekleding die zeer Instagram-waardig is. En alsof dat niet voldoende is, het dak kan open in de zomer (!) en het hele gebouw staat bovenop een historische locatie. In de kelderverdieping (tijdens de Middeleeuwen het straatniveau) bezochten we ook de historische keuken en bar. De keuken had een broodoven met een Maltezer kruis erboven. Vroeger werden de broden daar voor het bakken tegenaan gedrukt zodat ze het kruis droegen als merkteken.

Achter en naast het bargedeelte bevindt zich het restaurant. Wij aten hier een ronduit verrukkelijke bistecca Fiorentina. Zonder enige twijfel het lekkerste vlees wat ik in maanden had gegeten. En ja hoor, het bot afknagen was absoluut toegelaten, wat mijn tafelgenoot Xander zich geen twee keer liet zeggen. De ergste schade werd opgelost met een nat doekje ;-)



Waar drinken in Firenze ?

Caffè Gilli (Via Roma 1r, Firenze)

Caffè Gilli is een unieke cocktailbar, gecombineerd met een chocolade- en dessertzaak. Tijdens de dag kan je hier pralines kopen en ’s avonds kom je binnen voor een cocktail. Wanneer je je hier voelt als een ‘kid in a candy store’ terwijl je nipt van je Negroni is er dus zeker niets verkeerd. Nog een reden om hier langs te komen: de Head Bartender is niemand minder dan Luca Picchi, ook gekend als Mr. Negroni. Hij schreef 4 boeken over de Negroni cocktail die buiten het Italiaans ook in het Engels verkrijgbaar zijn.


Manifattura (Piazza di San Pancrazio 1, Firenze)

Deze bar maakt deel uit van een vroegere tabaksfabriek en ziet eruit als een lange en smalle Tabanco. In deze bar van bartender Fabiano Fabiani kan je terecht voor alle klassiekers, maar ook voor een heerlijk glas prosecco.



Waar eten in Rome ?

Voia – Food, wine & Cocktail bar (Via Nomentana 926, Roma)

Deze gloednieuwe bar/restaurant van Chef Davide Del Duce was slechts tien dagen geleden geopend en wordt mogelijk de nieuwe hotspot van Rome. Het grote glazen complex ligt op een historisch perceel waar niet meer verder mag gebouwd worden, dus is het omgeven door een grote tuin, wat toch zeer zeldzaam is in Rome. Aan de pizzaoven staat Chef Fabrizio di Leginio. Van hem kregen we een spoedcursus pizza’s bakken, wat toch alles behalve eenvoudig bleek te zijn. Vooral de ongebakken pizza op de pizzaschep krijgen bleek een zware uitdaging.



The CornerMarco Martini Restaurant (Via Avellino 121, Roma)

Dit restaurant met Chef Marco Martini en Head Bartender Daniele Gentili kreeg een ster in de Michelin Gids. Op straat moet je opletten of je loopt er zo voorbij. Deze villa is een verdieping hoger gelegen dan de straat en je moet dus een trap naar boven om de ingang te bereiken. We zaten in een prachtige orangerie en genoten van een menu met heerlijke gerechten die telkens gepaard waren met perfect passende cocktails.

Ook hier heb ik een menu kunnen meenemen : 

Chef’s Welcome
Orama : Amaro Montenegro, Karkade and Kombutcha
*
Red Pepper… with Tuna
Bacco, tabacco e Venere : Amaro Montenegro and Macademia nuts. Select. Smoked Honey syrup.
Cherry and acid green appel juice, burlesque bitter
*
Amatriciana Sauce Cuttelfish
Falso di te : Amaro Montenegro. Beer. Italicus bergamoth rosalio. Lemon. Apple juice. 
*
Mortadella Tortello white pizza and pistachio
Dream in the afternoon : Amaro Montenegro. Beluga vodka. Elderflower liqueur. Basil syrup. Citrus bitter. Champagne. 
*
Guinea fowl. Mushrooms. Pine nuts. Shallot
Nerone al Monte : AMaro Montenegro. Liquorice and basil reduction. Jack Daniel’s Single Barrel . Select. SMC Mix. Beer and Roman chamomile foam.
*
Mont Blanc… Cannolo
Grandma’s Boy : Amaro Montenegro Rosso Antico. Pedro Ximenez Eggnog. Grandma’s bitter. Pistachio and coffee syrup. 
*
Petit Four
Espresso

     

Waar drinken in Rome ?

Freni e Frizioni (Via del Politeama 4, Roma)

Zeer leuke cocktailbar vlak langs een drukke straat. Wanneer je hier een cocktail besteld mag je ook gratis hapjes nemen. De muziekkeuze deed me eerder denken aan een Berlijnse underground bar, dus het was best wel een mix van meerdere invloeden.


Il Marchese Amaro-Bar (Via di Ripetta 162, Roma)

Zeer gekende Amaro-bar met meer dan 500 amari op de backbar. Een gespecialiseerde cocktailbar waar je optimaal kan genieten van eender welke amaro-cocktail. Vraag zeker naar hun Garibaldi, deze zeer eenvoudige cocktail die wij vooral kennen als een “Campari Orange” smaakt hier stukken beter dan in eender welke andere bar. Vakmanschap en gebruik van moderne bartechnieken leiden hier tot unieke resultaten.


Drink Kong (Via Francesco Zanardi 16, Roma)

Gloednieuwe nightlife bar van de bekende bartender Patrick Pistolesi. Deze bar ging enkele weken geleden pas open en is uitgerust met twee afzonderlijke bars. Het gebouw heeft een L-vorm wat voldoende kans geeft om de twee bars een verschillende sfeer te geven en vb. een groep naar de tweede bar te leiden.


The Jerry Thomas Project (Vicolo Cellini 30, Roma)

Vanaf ons hotel was het minder dan een kwartiertje wandelen naar de bekendste cocktailbar in Rome. Een bezoekje aan deze bar zat niet in ons programma, maar een aantal bartenders zijn er tijdens de laatste nacht toch nog op eigen initiatief naartoe geweest. Helaas was dat voor mij geen optie omdat ik een vroege vlucht terug naar België had.



Een unieke belevenis
Uiteraard bedank ik Amaro Montenegro en hun distributeur Cinoco omdat ik aan dit unieke programma mocht deelnemen. Ik genoot van heerlijke drankjes en fantastische diners, maar de kers op de taart waren de gepassioneerde mensen die ik tijdens deze week mocht ontmoeten.


Disclaimer : Dit artikel is een herschreven versie van artikels die eerder verschenen op mijn cocktails- en spiritsblog Double Strainger. Het artikel voor Tineke’s Cucina kwam er onder “lichte dwang” van Tineke zelf. Ik nam deel aan deze perstrip als blogger/verslaggever op uitnodiging van Amaro Montenegro en hun distributeur Cinoco. De volledige inhoud van het artikel is mijn persoonlijke mening en het relaas van mijn ervaring. Ik wil absoluut geen drankmisbruik promoten. Geniet van kwalitatieve drankjes, maar met mate. Gedurende deze volledige reis hadden we ook steeds een gehuurd transport met chauffeur ter beschikking om ons terug naar de hotels te brengen.

woensdag 5 december 2018

Feestelijke garnalenbisque

Een bisque van kreeft of garnalen is o zo lekker, en hoort voor mij ook echt bij de feestdagen. Deze garnalenbisque is eenvoudig te maken en ziet er feestelijk uit.


Je kan het soepje eenvoudigweg vooraf bereiden. Je hoeft dan op je feest enkel nog het gerechtje op te warmen en af te werken met halfopgeklopte room en wat verse garnalen.

Ingrediënten
  • Schillen van 500 gram garnalen
  • Wat verse garnalen voor de afwerken
  • 1 liter visbouillon
  • 1 bokaal Elvea kerstomaten
  • 1 ui
  • 1 teentje look
  • 3 lenteuitjes
  • 1/2 brikje room
  • 3 el cognac

Bereidingswijze

Snipper de ui, look en lenteui fijn.

Verhit olijfolie in een kookpot. Bak er de ui, look, lenteui en garnalenpellen in tot de schillen rood zien. Overgiet met de visbouillon, tomaten en cognac en laat 1 uurtje zachtjes sudderen onder deksel.

Zeef de bisque en kruid af met peper, zout en cayennepeper.

Klop de room half stijf.

Serveer de soepjes met de halfopgeklopte room. Werk af met de verse garnalen.

zondag 2 december 2018

Huisgemaakte kroketten

Verse kroketten... het hoort zo bij de feestdagen. Tijdens mijn kindertijd vierden we Kerstavond steeds bij 'ma en pa', mijn grootouders langs vaderskant. Ik ging de dag voordien al naar hen toe en mocht dan helpen met de voorbereidingen van het feestdiner. Ik ben er ook rotsvast van overtuigd dat mijn kookmicrobe er gekomen is onder invloed van ma. Het diner was elk jaar klassiek hetzelfde:

Zalmcocktail

Mini-koninginnenhapje

Kippensoep

Rosbief, kroketten, witte kool met bechamelsaus, groene boontjes 'in't zuur'

Kerststronk

Een oerklassiek menu, maar o zo lekker. Ik was en ben nog steeds dol op ma's videeke, kippensoep en boontjes in't zuur. De rosbief was perfect 'rood' en ik at me steeds te pletter.

Wat waren mijn taakjes als kind? Ik herinner me vooral de balletjes rollen voor de soep en videe, en de kroketten wentelen in de bloem, het eiwit en paneermeel.


De liefde voor eten heb ik duidelijk ook meegegeven aan de dochter. En de liefde voor verse kroketten heeft ze duidelijk ook. Toen ik laatst een zondagmiddag gespendeerd had aan kroketten kreeg ik de opmerking "mama, dit is zo lekker. Weet je, je moet dat nooit meer kopen, maak dat maar gewoon zelf". Ja kind, uiteraard... mama zal altijd wel uren spenderen voor een stapel kroketjes ;-)

Maar kom, voor de feestdagen mag het wat extra zijn, en maken we dus zelf kroketten. 

Hoe? Je maakt een vaste puree, zonder melk (dan barsten de kroketten open). Ik maak een puree met 1 kg aardappelen, 1 ei, een klontje goede boter, peper, zout en nootmuskaat. Stamp zeker goed fijn, zodat je geen klontertjes hebt. Laat de puree goed afkoelen en vorm van de koude puree kroketten. dit gaat het makkelijkst met een "Millecrocquettes", een toestel waarmee je meteen vier rijtjes kroketten krijgt.

Wentel de kroketten vervolgens in bloem, eiwit en paneermeel. Bewaar ze in de koelkast tot je gaat bakken.



dinsdag 20 november 2018

Christmas is coming!

De Kerstgekte begint toch wel toe te slaan... Ik bekijk vol aandacht de folders voor eindejaar, in onze gemeente werd dit weekend de kerstverlichting opgehangen, en ja... ik geef het toe... de kerstbomen (meervoud) staan al. Maar hé, dat is alleen maar omdat we foto's willen maken voor de blogs ;-)

Wie me al langer volgt weet wel dat ik absoluut Kerstgek ben. Ik ben al maanden aan het aftellen, en vanaf nu zal je ook regelmatig recepten en tips op de blog en social media vinden voor je eindejaarsfeesten.


Vorige week mocht ik dan ook nog eens een kijkje gaan nemen in de Kerst pop-up van Lidl op de Meir in Antwerpen. "Lidl op de Meir?!" hoor ik je denken. Ja, inderdaad. De Duitse supermarktketen heeft nog tot en met deze zaterdag een pop-upstore in één van dé winkelstraten van België. Ze doen dit om hun webshop te promoten. Daarin kan je alles vinden voor Sinterklaas, voor Kerst, of gewoon voor jezelf. Een heel uitgebreid gamma, waar je zeker je gading in kan vinden.


Ik genoot van een heerlijke kerstwinkel, en een diner met de producten uit het Delicieux-gamma. Ben je nog in de buurt deze week, neem dan zeker een kijkje en vlij je rustig neer in de winterbar op de eerste verdieping. Extra leuk: de opbrengst van de Kerst pop-up schenkt Lidl aan de Voedselbanken!


Geen tijd meer? Kijk dan toch maar eens rond in de webshop ;-)

woensdag 14 november 2018

Afscheid... en toch ook niet

Tineke's Cucina bestaat intussen ruim 8 jaar. Naast de blog doe ik regelmatig workshops en voordrachten, en verkopen we onze eigen kookboeken, koffie en bakproducten van Ellphi. Tineke's Cucina is intussen ook al acht jaar mijn bijberoep, dat ik met veel plezier en overgave uitoefen. Maar op een bepaald moment moet je keuzes maken...

Naast de reactionaire hypoglycemies, waardoor ik de suikervrije recepten begon te maken, heb ik sinds enkele jaren MS. Het afgelopen jaar had ik enkele opstoten, met enorme vermoeidheid en stapproblemen tot gevolg. Het signaal om het rustiger aan te doen dus.

Met spijt in het hart heb ik dan ook besloten om voor volgend jaar geen workshops en voordrachten meer op de agenda te zetten. Ik blijf mijn (persoonlijke) blog behouden als hobby, als uitlaatklep - zonder commerciële activiteit. Tineke's Cucina blijft ook verder gaan met de webshop, die vanaf nu beheerd zal worden door mijn lieve wederhelft (die eigenlijk nu reeds achter de schermen heel wat op zich nam).

Ik hoop dat ik jullie toch kan blijven inspireren met recepten, nieuwigheden en restaurant- en hotelreviews via deze blog. En uiteraard blijf ik beschikbaar voor vragen!


zondag 11 november 2018

Witloof met ham en kaas

Een Belgische klassieker om u tegen te zeggen.... Niets zo lekker op een koude zondagavond dan een ovenschotel met witloof, ham en kaas. Doe er nog een toef verse puree bij en ik ben helemaal blij!


Ik kies altijd voor grondloof. Ik blijf toch vinden dat de aquacultuur witloof een andere smaak heeft. En in plaats van het witloof te stoven kies ik ervoor om het te stomen. Zo krijg je minder vocht in je uiteindelijke gerecht. Voor de kaas kies ik meestal een wat pittigere mix aan geraspte kazen, wat de smaak alleen maar ten goede komt.

Ingrediënten
  • 8 stronkjes witloof
  • 8 sneetjes gekookte ham
  • 1 pak - 250 gr geraspte kaas (mix)
  • 750 ml melk
  • 1 klont boter
  • 2 el bloem

Bereidingswijze

Stoom het witloof gaar. Ik heb een stoomtorentje waarmee dit ongeveer 20 minuten duurt.

Laat het witloof wat afkoelen. Kruid met peper, zout en nootmuskaat. 
Wikkel elk stronkje witloof in een sneetje ham.

Schik de stronkjes in een ovenschaal.

Maak een roux met de boter en bloem. Overgiet met de melk en laat inkoken tot een witte saus. Kruid met peper, zout en nootmuskaat. Doet de pot van het vuur en meng 2/3 van de gemalen kaas onder de melksaus, meng tot de kaas goed gesmolten is.

Overgiet de witloof met de kaassaus. Werk de schotel af met de rest van de gemalen kaas.

Gratineer in de oven (ongeveer 10 minuten).

dinsdag 6 november 2018

Gault Millau 2019

Voor een publiek van meer dan 1300 restaurateurs, journalisten en partners stelde het team van Gault&Millau gisteren de zestiende editie van hun restaurantgids voor.


Het grootste nieuws was uiteraard de bekendmaking van de Chef van het Jaar 2019, een titel die dit jaar gaat naar David Martin van Restaurant La Paix in Anderlecht. “Met David Martin als Chef van het Jaar kiezen we voor een persoonlijkheid die visie, expertise, creativiteit en durf toont. Daarvoor laat hij zich inspireren door zowel de Franse, Belgische als Japanse keuken. Daarmee heeft deze intelligente en ondernemende chef, met respect voor het verleden, aan restaurant La Paix een nieuwe identiteit gegeven.”.


Voor het eerst krijgt een Waalse chef het maximum van 5 koksmutsen: L’air du temps van Sang-hoon Degeimbre stijgt naar 19/20. Het restaurant staat al jaren op mijn verlanglijstje, misschien nu toch eens naar ginds trekken...


Eén van de nieuwe categorieën was beste cocktailbar. Dit was voor Vlaanderen Bar Burbure. Wie me ook op Instagram volgt weet dat ik daar wel vaker wat ga drinken, ik kan dan ook niet anders dan volledig akkoord gaan met deze oververdiende vermelding. Over de categorie cocktailbars kan je meer lezen op onze zusterblog Double Strainger.


Bij de Jonge Chefs van het Jaar vallen Thijs Vervloet (Colette – Westerlo) voor Vlaanderen, Maxime Zimmer (Un Max de Goût - Comblain-au-Pont) voor Wallonië en Maxime Maziers (Bruneau – Brussel) voor het Brussels Gewest in de prijzen.

Vorig jaar viel Jo Grootaers van Altermezzo meermaals in de prijzen, zowel bij Gault&Millau als Michelin. Dit jaar verstevigt hij zijn positie en stijgt hun score naar 16/20. Zeker verdiend! Altermezzo is en blijft één van mijn favoriete adresjes in Limburg.
Meer over Altermezzo kan je hier en hier vinden.

Wanneer we naar Limburg kijken zien we uiteraard ook (opnieuw) schitterende scores bij Peppe Giacomazza. Vorig jaar was hij nog Italiaanse Chef van het Jaar, dit jaar scoort hij met zowel La Botte als Peppe's hoge toppen. Peppe's werd dit jaar ook verkozen tot POP van het jaar (beste gourmet street & fast food).
Ook La Botte en Peppe's kwamen eerder al terug op deze blog.

En Limburg blijft toch terugkomen in de rankings. Ook De Gebrande Winning uit Sint-Truiden haalde een extra vermelding met de Bierkaart van het Jaar en Le 54 uit Tongeren kreeg de vermelding Prijs-Plezier Vlaanderen 2019.

Kortom... weer heel wat extra adresjes om op je bucketlist te zetten!

vrijdag 2 november 2018

Cheesy taco's

Zin in een snelle snack? Of gewoon zin in texmex? Veel kaas? Ik krijg het allemaal wel eens, en zo creëerde ik ook deze snelle taco's.

Ik gebruikte een restje kalkoen dat ik had ingevroren, je kan natuurlijk ook werken met restjes kip of ander vlees. Of je maakt het vlees eerst nog klaar natuurlijk, maar dan gaat het wel niet zo snel ;-)

Ingrediënten (voor zes taco's)
  • Tacoschelpen
  • Een restje gekookte kalkoen (ongeveer 150 gram)
  • 1 blik kidneybonen
  • 1 paprika
  • 1 ui
  • 3 tomaten
  • tacokruiden
  • Flink wat geraspte Cheddar

Bereidingswijze

Snipper de ui fijn, snij de paprika in blokjes. Fruit beiden in wat olie. Voeg de stukjes kalkoen toe en de tomaten (in stukjes, zonder sap). Kruid met de tacokruiden en laat 5 minuten zachtjes sudderen. Voeg de kidneybonen toe en een handvol kaas.

Neem een rechthoekige ovenschaal en zet de tacoschelpen er rechtop in.
Vul de taco's met het mengsel. Bedek met nog flink wat kaas.

Zet een paar minuutjes in de oven onder de grill, tot de kaas mooi gesmolten is.

Smakelijk!

woensdag 31 oktober 2018

Halloween ideetjes

Happy Halloween! Vanavond is het effectief 'Halloween'. We gaven je eerder al ons recept voor spooky cupcakes, vandaag houden we het eenvoudig. Hieronder geef ik je graag een lijstje met de leukste Halloween Recepten die je op onze blog kan vinden.

Maar eerst: pumpkin carving. Ik hou ervan om elk jaar samen met de dochter een pompoen uit te hollen. We doen dit nu al jaren en het is onze traditie geworden. Elise vraagt telkens in de aanloop naar Halloween uitdrukkelijk naar "de pompoen", en zoekt zelf op Pinterest naar inspiratie. Dit jaar kozen we voor een haunted house en een smiley spookje.


Wil je zelf aan de slag? Je komt al ver met een scherp mes, een lepel en wat vaseline. Ik gebruik de vaseline om de pompoen iets langer te bewaren. Na het snijden smeer je de binnenkant in met vaseline en klaar.

Kies voor een mooie pompoen. Dit jaar had ik een langwerpig exemplaar, andere jaren koos ik eerder voor een ronde. Welke je ook kiest, hou de exemplaren met builen en bulten maar voor de soep, daar kan je niet zo veel mee bij het uithollen.
De ervaring leert me dat de kleinere pompoenen ook harder zijn en moeilijker uit te hollen.

Ga niet voor de moeilijkste creaties. Kijk eens rond op internet en print een sjabloontje af. Teken dat op de pompoen en snijden maar! Op de foto hieronder zie je ook een Dremel liggen. Mocht je zo'n toestel hebben: dit is heel handig voor kleine figuren en uitsnijdingen!



Maar ik had ook de receptenlijst beloofd, dus hier gaan we. Een massa recepten met pompoen, snoepjes, gebak en partyfood!

Dinner party recepten
Gebak en snoep

dinsdag 23 oktober 2018

Suikervrije Halloween Cupcakes

Het is bijna herfstvakantie en ook bijna Halloween. Met een 7-jarige in huis kan ik hier niet aan ontsnappen. Dochterlief is dol op Halloween, en loopt al weken rond met spinnetjes, pompoen, enz... Daarnaast is ze nog eens gek op cupcakes (versieren, want ze opeten doet ze niet...) dus de keuze was snel gemaakt: we gingen voor Halloween Cupcakes.

En dat kan ook zonder suiker. Je moet wat zoeken, want de versieringen zijn beperkter, maar het lukt zeker. Ik koos voor deze omgekeerde heksenschoentjes, gemaakt van papieren rietjes en zwart tekenpapier.


Ingrediënten

Voor de cupcakes
  • 250 gram Ellphi Cakemix
  • 150 gram eieren
  • 150 gram goede boter 

Voor de botercrème
  • 100 gram melk
  • 50 gram Ellphi
  • 30 gram room
  • 1 dooier
  • 10 gram puddingpoeder
  • 120 gram boter
  • Groene voedingskleurstof

Bereidingswijze

Volg de instructies op de verpakking van Ellphi voor de cupcakes. Bak de cakejes en laat ze afkoelen.

Maak de botercrème: meng de zoetstof met de melk en breng aan de kook. Klop de room, eierdooier en het puddingpoeder los. Voeg een beetje van de hete melk bij dit mengsel, en doe dan alles al roerend bij de hete melk. Laat al roerend indikken.

Klop de boter luchtig in de keukenrobot. Voeg beetje bij beetje de "pudding" toe. Voeg als laatste de groene kleurstof toe.

Neem een spuitzak en gekartelde spuitmond. Spuit een mooie toef botercrème op je cakeje. Versier met de heksenbeentjes.

Ik knipte voor de benen papieren rietjes in 3. De schoentjes tekende ik op zwart karton en knipte ze uit. Ik kleefde de schoentjes met een lijmpistool op de rietjes - dat bleef het makkelijkst hangen.

woensdag 17 oktober 2018

Lasagne met pompoen en kale

We gaan stilaan richting Halloween, en de pompoenen vliegen ons rond de oren. Ik had zelf nog een fors exemplaar liggen uit de moestuin én kreeg van Tante Laurette ook een oversized pompoen cadeau. Aangezien we hier dol zijn op pompoentaart, koos ik ervoor om pompoenpuree te maken. De pompoen was echter zo groot, dat ik een beetje té veel puree had en dus zocht ik naar een alternatief. Dat werd een lasagne met pompoen en kale (boerenkool).


Maar eerst de puree. Ik maakte deze vroeger in de snelkookpan. Maar mijn snelkookpan werkt niet op inductie, dus schakelde ik over op de crockpot. Het duurt wat langer, maar is zo makkelijk! Je snijdt de pompoen in grote stukken (ik deed hem in 8), haalt het middenste eruit en doet de ongeschilde stukken in de slowcooker. Gaar 3 uur op hoge temperatuur. Laat afkoelen en pureer het vruchtvlees. Klaar!

Ik vries de puree meestal in porties van 2 cups in. Dit is net voldoende voor een taart. Voor deze lasagne heb je 3 cups puree nodig.

Ingrediënten
  • Lasagnevellen
  • 3 cups pompoenpuree
  • 150 gram boerenkool (kale)
  • 1 ui
  • 1 teentje look
  • 1,5 cup geraspte grana padano
  • 1 brikje room
  • 1 cup melk

Bereidingswijze

Snipper de ui en look fijn. Fruit aan in wat olie. Voeg de kool toe en fruit verder tot de kool zacht is.
Kruid met peper, zout en nootmuskaat.

Meng 2 cups pompoenpuree met 2/3 van de room, 1 cup grana padano en kruid met flink wat peper, zout en nootmuskaat.

Neem een ovenschotel. Giet er de melk in. Leg 1 laagje pastavellen, de helft van het pompoenmengsel en de helft van de kool. Herhaal deze 3 lagen. Eindig met nog een laagje pastavellen.

Meng de overige pompoenpuree met de rest van de room en overgiet er de pasta mee. Werk af met de rest van de grana padano.

Bak gedurende 25 minuten in een op 200°C voorverwarmde oven.

Smakelijk!

zondag 14 oktober 2018

Herfst in de tuin

Je zou het niet zeggen, maar we zitten volop in de herfst. Met gisteren temperaturen van 27°C leek het anders echt gewoon volop zomer. Ik zit dan ook al enkele weken met een dubbel gevoel in mijn moestuin... de herfstvruchten zijn rijp, en toch vind ik het nog altijd een ideaal weertje om te gaan zaaien ;-)

Wij trokken gisteren op die mooie nazomerdag naar Bokrijk en ook daar genoot ik van de prachtige kleuren en geuren in de "moestuin van de pastoor" en het Arboretum. Ik vond er ook enkele originele plantjes waar ik toch wat meer over wou weten.


De Lampionplant trok meteen de aandacht. De kleine fleurige 'lampionnetjes' passen helemaal bij deze pre-Halloween periode. De besjes in de lampionnen zijn eetbaar, en het zijn een soort van physalis die je in de supermarkten vaak kan vinden rond Kerst (al zijn het in de winkel eerder oranje besjes in een beige/bruine lampionnetje).


Het is volop het seizoen van de kweeperen, en dat kon je merken. De bomen hingen overvol met lekkere vruchten. Op deze blog kon je eerder al een recept vinden voor kweeperengelei.


Andere aandachtstrekkers waren het mooie 'blinkende' Glad Parelzaad, de pepertjes (rood en zwart) en het zwart peperboompje. Ben je op zoek naar wat plantjes om je tuin op te vullen, dan zitten hier zeker mooie exemplaren tussen! De planten zijn niet giftig, hebben soms een medicinale werking (glad parelzaad), hebben eetbare vruchten, of zijn ecologische toppertjes in de tuin.


woensdag 10 oktober 2018

Mini-pizza met geitenkaas, peer en ui

Een snelle, originele lunch waarin seizoensproducten verwerkt zijn - het is me op het lijf geschreven. Ik maakte onlangs deze eenvoudige 'pizza' met pitabroodjes, geitenkaas en peer.


Ingrediënten (voor 6 mini-pizza's)
  • 3 pitabroodjes
  • 1 peer
  • 1/2 geitenkaasrolletje (Chavroux)
  • 1 ui
  • 2 el honing
  • 2 el olijfolie
  • Verse tijm

Bereidingswijze

Halveer de ui en snij vervolgens in reepjes. Bak de ui tot deze goudgeel is.
Zet apart.

Schil de peer, verwijder het klokhuis en snij in partjes. Bak de partjes even in de pan.

Snij de pitabroodjes doormidden. Bestrijk met olijfolie.

Leg op elk pitabroodje twee schijfjes geitenkaas, wat peer en werk af met de uisnippers. Doe er wat honing over en werk af met verse tijm.

Bak de broodjes 5 à 7 minuten in een op 180°C voorverwarmde oven.

Smakelijk!

donderdag 4 oktober 2018

Notentaart met mascarponecrème (torte alle noci con crema al mascarpone)

Terugkomend uit Fez was de shock met het Belgische herfstweer groot... ik ging van 32°C plots naar amper 10°C... Maar die lagere temperaturen, grijze wolken en vallende blaadjes betekenen ook 1 ding: de HERFST is in het land!

Ik ben dol op herfst en krijg altijd een boost aan inspiratie bij het aanbreken van dit seizoen. Ik trok deze week dan ook meteen de keuken in en maakte deze lekkere taart met één van dé seizoensproducten van het moment: okkernoten.


Ingrediënten
  • 270 gram zoutloze boter
  • 250 gram bloem
  • 250 gram zusto (zoetstof)
  • 3 eieren
  • 1 tl vanille-extract
  • 80 gram okkernoten, grof gemalen
Voor de afwerking
  • 1 kopje Nespresso Ristretto
  • 250 gram mascarpone
  • 100 ml slagroom
  • 45 gram zusto
  • wat extra okkernoten (halfjes)

Bereidingswijze

Verwarm de oven voor op 180°C.


Klop de boter romig met de zoetstof. Voeg één voor één de eieren toe. Voeg het vanille-extract toe. Meng er de bloem en de grof gemalen okkernoten aan toe.


Vet een springvorm van +/-23 cm in met boter. Doet het deeg erin en bak gedurende 35 minuten in de hete oven.
Laat volledig afkoelen.


Klop de slagroom half op met de zusto. Meng de slagroom met de mascarpone.


Snij de taart horizontaal doormidden. Besprenkel de onderste helft met de koffie. Bedek met een royale laag mascarponecrème en doe de taart opnieuw dicht. Bestrijk de bovenkant en de randen met de rest van de mascarponecrème. Strijk mooi uit met een paletmes.


Versier de taart met de halve okkernoten.


Smakelijk!


Taartbestek (vorkjes en taartschep) van Jamie Oliver - verkrijgbaar bij Makro via een spaaractie (je kan nog tot 29 januari sparen). En nu je toch in Makro bent: zij verkopen Zusto!

dinsdag 2 oktober 2018

Op stap in Koningsstad Fez

Ik gaf eerder al aan dat er een citytrip naar Fez gepland stond. De aangekondigde staking van Ryanair op onze vertrekdag zorgde nog even voor onzekerheid, maar uiteindelijk vertrokken we op een frisse vrijdagavond richting het zonnige en warme Fez.


Fez of Fès (Arabisch:فاس) is de op twee na grootste stad van Marokko, na Casablanca en Marrakesh, met een bevolking van 1.091.512 personen. De stad ligt in de gelijknamige prefectuur Fez, in de regio Fez-Boulmane. Het is een van de "vier koningssteden", samen met Marrakesh, Meknes en Rabat. (bron: Wikipedia)

Waarom de keuze op Fez viel? De Marokkaanse keuken is uiteraard een aantrekpunt, maar het ging hier toch veelal om een grapje onder vriendinnen. Ik vierde 15 jaar vriendschap met mijn beste vriendin, en in onze 'jongere jaren' waren we dol op de serie Gilmore Girls. Hoofdpersonage Rory wil absoluut naar Fez, en dat zijn we nooit vergeten.

We verbleven in Riad Les Chrifis pal in de oude medina. Een drukke omgeving, maar de riad zelf bleek een oase van rust te zijn. Heel vriendelijke uitbaters, proper en mooi. We boekten kamer met ontbijt, maar ook 's avonds kon je er ter plaatse eten (gewoon even 's ochtends zeggen). Wij aten er één keertje mee en genoten van een superlekkere tajine van kip (10€). Echt een aanrader!


De oude medina van Fez is de grootste uit de moslimwereld en beschermd door Unesco. Er zijn maar liefst meer dan 9500 straatjes en steegjes en je kan er dus heel gemakkelijk verloren lopen. Op onze eerste dag kozen we er dan ook voor om via ons hotel een gids te reserveren (25€ voor een ganse dag). Ik vond dit zeker een aanrader. Nadien voel je je wat veiliger en kan je zelf wat ronddwalen in de straatjes.


In de medina is de tijd blijven stilstaan. Er wordt nog geleefd zoals honderden jaren geleden. Ambachten, vervoer per ezel, je ziet het er allemaal.


We passeerden een klein familierestaurant Zohra Blida en proefden er een Marokkaanse salade, harira en klassieke couscous. Een echt familierestaurant: mama achter het fornuis, papa ontvangt de gasten en de zoon doet de bediening. Je geniet er van een driegangenmenu voor 100 dirham (ongeveer 9 €).


Niet alleen de ambachten vallen op, je ziet ook overal eetkraampjes en karren. Geef zeker je ogen de kost!


In alle reisgidsen en op internet wordt één bepaalde café in de medina, Café Clock, bejubeld. Een levendig, jonger café waar je iets kan drinken, eten, luisteren naar optredens en kookworkshops volgen. Ik wou er dan ook absoluut eens langsgaan en de kamelenburger eten. In alle eerlijkheid: de burger was lekker, maar ik was niet zo onder de indruk. Je moet er eens langs geweest zijn, maar dan eerder voor de aparte sfeer. En drink zeker de verse limonade met munt, die is wel echt top!


We gingen ook op uitstap naar Volubilis, Moulay Idriss en Meknès (daguitstap). 's Middags lunchten we in een typisch caféetje op een terras. Heel eenvoudig gegrild vlees (rundsbrochette en kefte), met een salade, olijven en brood. Simpel, maar echt het lekkerste wat we op onze reis tegen kwamen! Het vlees werd bereid boven een houtskoolgrill en zonder veel poespas geserveerd. We betaalden 65 dirham per persoon voor het eten en de drank (ongeveer 5,5 €).


Ik genoot echt wel van al wat er te zien was. We waren drie nachten in Fez, en dat is wel voldoende. Alle indrukken, geuren en kleuren zijn prachtig om te zien, maar ook wel heel vermoeiend ;-)

Ik boekte zelf de citytrip via Travelbird, maar je kan uiteraard ook rechtstreeks boeken. Vluchten via Ryanair vanuit Eindhoven of Charleroi, hotels en riads zijn makkelijk te vinden via booking.

zondag 23 september 2018

Pittige tartaarsaus en heel wat meer! *Give-Away*

Een klassieke tartaartsaus is doodeenvoudig maar zo lekker bij een stukje vis! Afgelopen week stond dit dan ook nog een keertje op ons menu.

Maar soms wil je wel eens afwisselen met je mayonaise of sausjes. Ik hou er wel van op bijvoorbeeld bij een gourmet een paar zelfgemaakte sausjes op tafel te zetten. Toen Vandemoortele me liet weten dat ze met een kookboek kwamen rond mayonaises was mijn interesse dan ook gewekt. De olieproducent maakte een kookboekje met maar liefst 101 mayonaiserecepten, samengesteld met recepten van consumenten. In het boekje ontdek je alle recepten met verrassende ingrediënten en namen. Denk bijvoorbeeld aan de ‘Truffelige Eekhoorn’ met eekhoorntjesbrood, red hot chili mayonaise’ of ‘radijsmayonijs’.


De recepten zijn bovendien ingedeeld naar type: spicy, salty, creamy, vegan, fines herbes, enz. Een leuk boekje om in huis te hebben! En ik mag maar liefst 10 exemplaren weggeven! Heb je interesse in een boekje? Reageer dan onder onze Facebook of Instagrampost en wie weet mag jij binnenkort een boekje ontvangen!

En mocht je niet kunnen wachten, dan geef ik graag nog mijn eigenste tartaarreceptje mee ;-)

Ingrediënten
  • 300 ml Vandemoortele olie
  • 2 eierdooiers
  • 1 el citroensap
  • 1 el mosterd
  • peper en zout
  • 1 hardgekookt eitje
  • 5 augurkjes, in stukjes gesneden
  • 1 tl kappertjes, fijngehakt
  • Verse bieslook
  • Verse peterselie

Bereidingswijze

Zorg dat al je ingrediënten op kamertemperatuur zijn.

Maak eerst de mayonaise. Meng hiervoor de dooiers met de mosterd, het citroensap, peper en zout. Voeg er geleidelijk, al kloppend, de olie aan toe tot je een homogene massa hebt.

Ik zag al vaker dat er koks zijn die mayonaise maken met de staafmixer, maar dat schijnt me niet te lukken. Ik doe het nog altijd zoals mijn grootmoeder het me leerde: de olie straalsgewijs bij het dooiermengsel gieten en intussen zachtjes kloppen met een elektrische mixer op lage stand. 

Meng het (geplette) hardgekookte eitje, de augurkjes, kappertjes en kruiden onder de mayonaise.

Smakelijk!


woensdag 19 september 2018

Marokkaans stoofpotje van kip en rode linzen

Samen met mijn beste vriendin heb ik een citytrip naar Fez geboekt. We kijken er heel erg naar uit, maar of hij zal doorgaan is nog de vraag... onze vlucht vertrekt normaal op 28/9, maar Ryanair zou gaan staken... Ik droom echter nog even verder van de mooie stad, de medina, en al dat heerlijke eten.

Af en toe probeer ik zo ook eens een 'nieuw' gerecht uit in één of ander thema. Met de trip naar Fez in gedachten koos ik dit keer voor een stoofpotje met rode linzen. Heel eenvoudig om te maken, snel klaar en erg lekker!


Ingrediënten
  • 6 stukken kip (bouten, onderbouten, kipkotelet...)
  • 1 kop rode linzen
  • 1 kop kerstomaten
  • 1 ui
  • 2 teentjes look
  • 1,5 el paprikapoeder
  • 2 laurierblaadjes
  • 1 tl pilli pilli
  • 500 ml kippenbouillon (water + 1 blokje)
  • Verse peterselie

Bereidingswijze

Verhit wat olijfolie in een ovenbestendige pan. Bak op hoog vuur de stukken kip aan. Kruid de kipstukken met peper en zout en hou ze apart.

Snipper de ui en look fijn.

Verhit opnieuw wat olie in de pan. Fruit er de ui en look in. Voeg het paprikapoeder toe en bak nog een minuutje verder.

Voeg de linzen, kerstomaten, laurier, pilli pilli en bouillon toe. Meng en gaar gedurende 30 minuten in een op 200°C voorverwarmde oven.

Werk af met verse peterselie en serveer met krokant brood.

zaterdag 15 september 2018

Duurzame vis in een idyllische setting

Enkele weken kwam in mijn mailbox een uitnodiging van Lidl voor een voorstelling van hun gamma duurzame vissoorten. De uitnodiging sprak bovendien van een "geheel uniek diner in een drijvend restaurant"... dat wou ik niet missen!


Het diner vond plaats in Waasmunster, in de zomerse pop-up Dinner on the Lake. Een schitterend drijvend restaurant, waar je effectief met kleine bootjes naartoe gebracht wordt. Alleen... was het weer op de avond van het event niet zo schitterend. Ik startte met een leuke avond op het water (met op de achtergrond regen en zelfs bliksem) en kwam thuis in het water... met de brandweer die de straat had afgesloten, ondergelopen kelders... Al maar goed dat ik helemaal ontspannen was na het diner, of ik had ter plekke een zenuwinzinking gekregen ;-)

Maar terug naar de essentie van deze blog: het eten. Lidl kiest er voor om enkel nog duurzame vissoorten te verkopen. De labels MSC (natuurlijke oorsprong) en ASC (duurzaam gekweekt) duiden dit aan. De topverkopers zijn zalm, kabeljauw en pangasius.

Ik vond vooral die laatste interessant om weten. Ik had er geen idee van dat deze vis ook duurzaam gekweekt voorhanden was. Normaal gezien blijf ik er ver van weg, denkende aan de horrorverhalen van vies kweekwater en dergelijke. In de toekomst kan ik dus met een gerust hard deze vis met ASC label kopen!

We genoten van een menu met diverse vis- en schaaldierbereidingen. Voor mij de favoriete gerechten? Bij de hapjes was dit een Thais kokossoepje met rauwe pangasiusfilet (ja, echt!), later op de avond vond ik vooral de couscoussalade met scampi een leuk alternatief. Ik geef je dan ook graag deze recepten mee.



Thais kokossoepje met rauwe pangasiusfilet

Ingrediënten
  • bakboter
  • 1 teentje look
  • gember
  • 1 appel
  • Galanga (Thaise gember)
  • kippenbouillon
  • 2 pangasiusfilets
  • peper
  • 1 ui
  • zout
  • bieslook
  • 1 l kokosmelk

Bereidingswijze

Snijd de ui en de look fijn en de appel in blokjes. Stoof alles samen.

Voeg de kokosmelk eraan toe. Snijd de gember en de galanga in stukjes en laat ze mee koken. Voeg vervolgens de kippenbouillon eraan toe.

Kruid met peper en zout en laat 20 minuten koken. Mix en zeef de soep.

Snijd de rauwe pangasiusfilet in brunoise en schik ze in het midden van het bord. Giet de soep eroverheen. Werk af met de fijngesneden bieslook.


Couscoussalade met scampi

Ingrediënten
  • 12 gamba's
  • 2.5 dl groentebouillon
  • 250 g couscous
  • 1 wortel
  • 1 komkommer
  • 1 rode puntpaprika
  • 1 trosje kerstomaten
  • 1 teentje knoflook
  • ¼ bussel platte peterselie
  • 1 bussel rucola
  • ½ bussel koriander
  • 200 g macadamianoten
  • 1 citroen (onbehandeld)
  • olijfolie
  • sherryazijn
  • Provençaalse kruiden
  • pili pili
  • peper & zout

Bereidingswijze

Giet de warme bouillon op de couscous. Zet een deksel op de kom en laat wellen. Roer de couscous om met een vork. 

Schil de wortel en snijd hem eerst in reepjes en dan in kleine blokjes (brunoise). Snijd de komkommer zonder de zaadjes in brunoise. Verwijder zaden en zaadlijsten van de paprika en snijd in brunoise. Halveer de kerstomaatjes.Spoel de peterselie, de koriander en de rucola en snipper ze fijn.

Meng de groenten en de kruiden met de couscous. Doe er een flinke scheut olijfolie en wat azijn bij. Kruid met peper en zout.

Hak de noten fijn en rooster ze in een droge pan. Meng de noten door de couscous.

Pel de gamba’s maar laat de kop zitten. Verwijder het darmkanaal. Kneus en pel de knoflook. Snipper de tenen en plet ze met het plat van een mes.

Meng een flinke scheut olijfolie met de geraspte citroenschil (zeste), het citroensap en knoflook. Kruid de marinade met een flinke snuif Provençaalse kruiden, zout en pili pili.

Marineer de gamba’s enkele minuten in het mengsel.

Grill de gamba’s op de barbecue (of bak ze in een hete grillpan).
Serveer de gamba’s met couscoussalade.

Tip: de salade werd nog afgewerkt met vers geraspte feta.