zaterdag 25 juni 2011

Kersen


We zitten weer volop in het kersenseizoen. Overal te krijgen nu: lekkere zoete kersen.

Door hun hoge gehalte aan koolhydraten zijn ze niet voor ieder suikervrij dieet geschikt. Maar mocht je ze kunnen inpassen, ze zijn toch zo lekker!

Ook mijn moeder heeft een kersenboom staan. Gevolg: ik ben al een week of twee dagelijks een zakje kersen aan het opsmullen achter mijn bureau. Nu ze mooi rijp zijn is de tijd aangebroken om ermee te bakken. Vandaag zijn we dan ook een ontpittertje gaan ophalen dat nog van Geert's moeder geweest is. In perfecte staat en nog met de originele jaren '60 doos erbij. Doet je toch al helemaal zin krijgen om eraan te beginnen, toch?

Kersen zouden afkomstig zijn uit het Midden-Oosten. De kersenboom was echter al in Europa aanwezig 3000 jaar voor onze jaartelling. Er bestaan meer dan 200 kersenvariëteiten, waarvan er vandaag de dag een twaalftal geteeld worden. Je kunt de kersen in twee groepen indelen: de zoete (of tafelkersen - Prunus avium) en de zure (zoals krieken - Prunus cerasus). De zoete soort kan zo gegeten worden, de zure is rauw niet eetbaar maar wel ideaal voor hartige gerechten.

Het kersenseizoen loopt van mei tot juli. Heel kort dus. Buiten deze periode zijn ze ook niet verkrijgbaar: ze moeten namelijk rijp geplukt worden en zijn niet lang houdbaar.

De belangrijkste productielanden in Europa zijn:
Griekenland
Turkije
Italië
Frankrijk
Zuid-Duitsland
België

Voedingswaarde

Kersen bevatten veel water. En zoals gezegd, het zijn de zoetste en de meest energierijke rode vruchten (68 kcal per 100g) door hun hoge gehalte aan koolhydraten (bestaande uit glucose en fructose).

Ze leveren ook een interessant vezelgehalte en hebben een goed gehalte mineralen, in het bijzonder kalium.

Kersen voeren een breed gamma van vitaminen aan, waaronder vitamine C en provitamine A (caroteen), die in interessante hoeveelheden aanwezig zijn.
•Vitamine C (15 mg per 100g);
•Provitamine A (caroteen) (0,40 mg per 100g);
•Vitamine B3 of PP (0,35mg per 100g);
•Vitamine B5 (0,20 mg per 100g);
•Vitamine E (0,13 mg per 100g);
•Kalium (250 mg per 100g);
•Fosfor (71 mg per 100g);
•Calcium (17 mg per 100g);
•Magnesium (13 mg per 100g);
•IJzer (0,40 mg per 100g).

Let er op dat de schil van de kersen fel van kleur is, geen rimpels vertoont en glanst. De kleur is donkerder of lichter naargelang de soort. Kersen moeten vlezig zijn.

Hoe moet je kersen bewaren?

Kersen moeten snel gegeten worden, zo behouden ze vol hun smaak en hun sappigheid.

Kersen die je eerst gewassen en van het steeltje en de pit ontdaan hebt, kun je in de diepvriezer bewaren.

Je kan ze in allerlei gerechten gebruiken: gebak, ijs, confituur, enz. Laat je fantasie er maar op los!

Kersen vertonen ook een bijzondere affiniteit met twee erg verschillende producten: chocolade en geitenkaas. Een bewijs van de eerste combinatie vinden we terug in de Schwarzwalder Kirschtorte , een machtig chocoladegebak met kersen en kirsch. De tweede combinatie zorgt voor een eenvoudig maar heerlijk fris zomerdessert: verse geitenkaas met een handvol sappige kersen.

dinsdag 14 juni 2011

Groentesalsa

Soms ook geen inspiratie voor je dagelijkse portie groenten? Probeer dan dit gerecht eens een keertje. Lekker bij vlees, vis, bbq, noem maar op!


Ingrediënten
o 1 rode paprika
o 1 aubergine
o 1 courgette
o 1 lookteentje
o Verse tijm
o Olijfolie
o Balsamicoazijn

Bereidingswijze
Snij alle groenten in blokjes. Verhit wat olijfolie in een pan samen met het lookteentje. Voeg de paprika, aubergine en tijm toe en bak halfgaar. Voeg dan de courgetteblokjes toe en bak verder tot alle groenten gaar zijn.

Neem van het vuur af en besprenkel met olijfolie en balsamicoazijn. Kruid naar smaak met peper en zout.

maandag 13 juni 2011

Bakharing

Een zalig en simpel BBQ-gerecht. Bakharing, oftewel in het schoon Halens "boeksiëring". Gisteren vaderdag en papa uitgenodigd om te komen bbq-en. Ik had al iets laten vallen van 'sardientjes op de barbecue' en kreeg als antwoord dat een bakharing altijd lekker is. Zo gezegd, zo gedaan. Vier bakharingen voor papa en Tineke (tja, we zijn grote eters en 't was jàren geleden dat we nog bakharingen gegeten hadden) en een steak voor Geert (geen vis met graten voor hem). Dat brengt mij meteen bij het nadeel: als je niet wil prutsen aan je eten en geen graten in je vis wil, moet je hier niet aan beginnen.

Waar let je op? Buiten het feit dat je vis uiteraard vers moet zijn, is het belangrijk om weten dat een bakharing eigenlijk een witte haring is. Vaak worden de bruine gerookte haringen als bakharing verkocht, en die zijn het niet. Ze zijn ook wel lekker, maar niet de échte en (nog) zouter.

Je kan bakharingen ook gewoon in de pan bereiden, maar ik raad het je absoluut niet aan. 't Is heel lekker, maar je hele keuken stinkt een week naar de vis!

Hoe doe je het? Je begint uiteraard met de haringen te kuisen. Ik maak gewoon een snede onderaan de vis over de lengte en haal de ingewanden eruit. Let op! Laat de milt of de kuit zitten als je die hebt. Deze zijn zéér lekker en leidden vroeger bij ons thuis nogal eens tot discussies over wie de kuit ("zoeweterd") mocht opeten. Een echte lekkernij die dingen...

Barbecue hoog zetten, vis tussen een visklem zetten en 10 minuten bakken (5 minuutjes op elke kant). Rechttoe, rechtaan dus.

Serveren met een slaatje, aardappelsalade en brood.

En dan maar hopen dat je een milt of kuit in je bakharing hebt... ;)