woensdag 29 november 2017

Altermezzo - een jonge ster aan de Limburgse hemel

De afgelopen weken werden zowel de Gault&Millau als Michelin voor 2018 voorgesteld. Wij tekenden present op beide voorstellingen.

Wij kijken uiteraard elk jaar uit naar de 'nieuwe' sterren, de plusjes en de minnetjes, maar ook enkele randcategorieën zoals de Beste Jonge Chef wekken steeds onze interesse. En dit jaar kwam hier toch wel een unicum naar voren: de Beste Jonge Chef werd in beide restaurantgidsen Jo Grootaers van restaurant Altermezzo in Tongeren én op de koop toe kreeg hij zijn eerste ster!


Reden genoeg om richting Tongeren te trekken voor een lunch... En laat ik nu net nog een cadeaubon liggen hebben die ik kreeg van de collega-foodbloggers tijdens onze Komen Eten-tour (dankjewel dames!)!

Maar eerst nog even terugblikken naar de restaurantbijbels voor 2018...

Gault & Millau
Peter Goossens van Hof van Cleve werd gelauwerd voor zijn 15 maal op rij 19,5/20. Hij is de enige chef die deze score 15 jaar behaald heeft.  Christophe Hardiquest van Bon-Bon bevestigt voor de derde maal op rij deze score buiten categorie.

Andere hoge scores zijn de 17,5 van Chambre Séparée van Kobe Desramaults en dezelfde score voor D’Eugénie à Émilie, Nuance en het Chalet de la Forêt. Bij de nieuwkomers op 17/20 noteren we de Zet’Joe van Geert Van Hecke en Dany Hoorseele met zijn gelijknamige restaurant.

Bij Jonge Chefs van het Jaar vallen Jo Grootaers (Altermezzo - Tongeren) voor Vlaanderen, Ludovic Vanackere (Atelier de Bossimé – Loyers) voor Wallonië en Kenzo Nakata (Gramm – Brussel) voor het Brussels Gewest in de prijzen.


Michelin
We blijven steken op twee driesterrenrestaurants (Hof van Cleve en Hertog Jan), maar bij de tweesterren wel enkele nieuwkomers: Vrijmoed, Boury en het Limburgse La Source (Lanaken).

Heel wat nieuwkomers ook die hun eerste ster kregen: soms zeer jonge chefs, soms "oude rotten" in een nieuw jasje zoals Geert Van Hecke en Luc Bellings.
Opvallend vond ik toch wel dat er meer variatie komt in de sterrenrestaurants, het hoeft niet meer zo klassiek, zo Frans te zijn. Zo kregen bijvoorbeeld ook 'vleestempels' The Butcher's Son en Carcasse (Dierendonck) hun eerste ster.
  • Brussel : L’Ecailler du Palais Royal
  • Vlaanderen : The Butcher’s Son, Dôme, Zet’Joe by Geert Van Hecke, Chambre Séparée, OAK, De Vork van Luc Bellings, M-Bistro, Carcasse, Goffin, Brasserie Julie en Altermezzo.
  • Wallonië : Bistro Racine
  • G.D. Luxembourg : Fani

Altermezzo

En dan kijken we toch in de richting van Tongeren. De Limburgse stad heeft naast zijn restanten uit het Romeinse tijdperk, het Gallo-Romeins museum en standbeeld van Ambiorix nu maar liefst drie sterrenrestaurants in de aanbieding. Zeker een uitstapje waard dus! Je kan al enkele jaren gaan dineren bij Magis en De Mijlpaal, en daar komt nu Altermezzo als derde sterrenrestaurant bij.

Chef Jo Grootaers (26 jaar) werd bij Gault & Millau “Beste Jonge Chef van Vlaanderen” met een stevige 15,5/20 en kreeg zijn eerste Michelin-ster én opnieuw een Award “Best Young Chef Belux 2018”.

In de vroegere gemeenteschool van Riksingen kan je terecht voor "topgastronomie in een ongedwongen sfeer". Een prachtig pand en een mooie, frisse inrichting zetten meteen de toon.


We kozen voor het viergangen Altermezzo menu (60€), met een kaasbordje ter vervanging van het dessert (+8€), aangepaste wijnen voor de wederhelft (+30€) en als extra optie een lepeltje kaviaar bij de eerste gang (+9€).

Ik gaf bij de reservering op dat ik geen suikers mag, en daar werd zeker ook rekening mee gehouden. Er werd een alternatief dessert van rode vruchten voorgesteld en toen ik toch voor de kazen koos, werd de gesuikerde compote ook vervangen. Prima dus!

Wagyu Tartaar
Radijs, gerookte paling, miso mosterd
lepeltje Imperial Heritage Caviar

Ravioli
Aardpeer, eidooier, wilde paddenstoelen.

Wilde Fazant
Ganzenlever, pastinaak.


Kaasbordje

De gerechten waren tot in de puntjes verzorgd en zeker voldoende. Verrassend vond ik zelf de eierdooierbereiding bij de open ravioli. Een heerlijke ervaring...


Als kaasliefhebber koos ik (uiteraard) voor het kaasbordje als dessert. Dit bleek een geslaagde selectie van kazen op basis van rauwe melk. De Mothias Sur Feuille (zachte geitenkaas) was niet helemaal mijn ding, maar de Abondance Première en Shropshire zal ik zeker zelf nog eens in huis halen. De Luikse Troufleur proefde ik nooit eerder en was een aangename verrassing.


Een fijne middag - die zo lang uitliep dat we nog maar net op tijd waren om de dochter op te halen op de Chiro - en zeker voor herhaling vatbaar!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten