woensdag 25 januari 2017

Cranachan - een Schots tribuut aan Robert Burns

Op 25 januari vieren de Schotten Burns Night, de verjaardag van de Schotse dichter Robert Burns. Traditioneel worden ze ook gevierd met een Burns supper, en zodra je over eten spreekt is uiteraard ook onze aandacht getrokken ;-)

Robert Burns schreef talloze gedichten, waaronder “Auld Lang Syne”, dat op Hogmanay en andere oud- en nieuwvieringen over de hele wereld wordt gezongen. De Burns suppers worden over het algemeen gegeven op of rond 25 januari ("Burns Night"), maar kunnen in principe het hele jaar door gehouden worden.

Burns suppers worden het meest in Schotland gehouden, maar je ziet ze overal waar Burns-clubs, Schotse verenigingen en expats zijn of liefhebbers van de gedichten van Robert Burns.
Burns suppers kunnen zowel formeel als informeel zijn, maar bovenal moeten ze het vermaak dienen. Het enige wat formele en informele Burns suppers in ieder geval gemeen hebben is haggis, Schotse whisky en misschien een of twee gedichten.

Wij kiezen dit keer voor Cranachan, een traditioneel en eenvoudig te bereiden Schots dessert. Ideaal voor op een weekdag.


Cranachan is een Schotse klassieker. Van oorsprong is cranachan een zomergerecht en werd het rond de oogsttijd gegeten. Tegenwoordig wordt het het hele jaar door gegeten. Cranachan wordt over het algemeen gemaakt van een mengsel van slagroom, whisky, honing en verse frambozen. Verder wordt het met havermout gegarneerd.

Ingrediënten

  • 500 ml slagroom
  • 85 gram havermout
  • 5 cl Glenmorangie whisky
  • 2 el honing
  • 450 gram verse frambozen

Bereidingswijze

Toast de havermout in een droge pan op het vuur. Let op dat ze niet verbranden.

Klop de slagroom stijf, meng er voorzichtig de whisky en honing onder.

Serveer het dessert in glaasjes. Maak laagjes van de havermout, frambozen en room.



woensdag 18 januari 2017

Rillette van ossenstaart - de ambacht van Dierendonck

Het stond al sedert de uitgave in 2015 op mijn verlanglijstje, en met de afgelopen feestdagen lag er dan ook een exemplaar te fonkelen onder de kerstboom: the butcher's book van Hendrik Dierendonck - de man achter de gelijknamige slagerij en restaurant Carcasse. Een boek met zijn levensverhaal, zijn werk en bezoeken aan kwekers in het buitenland, maar ook een boek vol recepten. Van makkelijk tot 'je moet echt wel een beenhouwer zijn om hieraan te beginnen', maar allemaal zo puur en smakelijk dat ik er meteen zin in kreeg.

Minder maar beter vlees eten, dat is de toekomst van de ambachtelijke beenhouwerij.


“Dierendonck staat vandaag voor ambacht, terroir en passie. Met dit boek wil ik eer betuigen aan alle kwekers die hun dieren met veel respect voor de natuur telen, en aan de beenhouwers, versnijders en uitbeenders die dag en nacht in de kou zwoegen tussen vier muren.”

Hendrik Dierendonck

Er werd meteen een lijstje gemaakt van welke recepten we meteen zouden uittesten, en er werd gekozen voor één van de eenvoudigere bereidingen om "te proberen": een rillette van ossenstaart. Bij Dierendonck traditioneel geserveerd met ovenkoek, sucrines en gepekelde groentjes. Wij kozen ervoor om de rillettes te serveren met Turks brood, pickles en zure augurkjes. En of het lekker was!


Ossenstaart begint weer meer en meer op te komen. Maar toch bleek het niet zo meteen voorhanden bij de slager om de hoek. De (Turkse) slager verstond de benaming niet, waardoor ik begon uit te beelden wat ik bedoelde met ossenstaart... Hilariteit alom, maar geen succesvol uitje ;-)

Wij kozen dan voor slagerij Carmans in Beringen (te vinden bij Van Zon). Geen idee waarom ik er niet eerder aan dacht... Ze hebben niet alleen schitterend runds- en varkensvlees, maar ook zo een uitgebreid gamma dat ik er altijd wel met één of ander buiten kom.

De bereiding werd klaargemaakt en een uurtje later sudderde het geheel rustig op het vuur. De geur was alleszins heerlijk.... de familieleden die toevallig passeerden die namiddag belden 's avonds om te horen of het lekker geweest was :-)

Wanneer je de rillette laat afkoelen vormt zich bovendien een terrine van ossenstaart, die ook koud superlekker bleek te zijn. De ideale lunch dus!


En het boek? Dat gaan we zeker nog gebruiken! Er staan nog heel wat heerlijke recepten op mijn to do-lijstje, maar ook om gewoon wat in te bladeren en lezen is het een prachtexemplaar. Het verhaal ademt ambacht, passie en puurheid uit. En laat dat nu net zijn waar wij ook zo van houden...

zondag 8 januari 2017

Suikervrije appelbollen en vanillesaus

De feestdagen zitten er alweer op... Driekoningen is voor mij altijd de afsluiter van het feestseizoen. Het weekend na de 6e januari breken we de kerstbomen (ja, bomen) af, en bergen we de versieringen alweer op. Het voelt dan plots toch een stukje killer aan...

De maandag na het weekend na Driekoningen is (vooral in het Antwerpse) gekend als verloren maandag. Dan worden worstenbroodjes en appelbollen gegeten. Mijn vader werkte vroeger in het Antwerpse, en wij vierden de traditie dan ook mee. Hij bracht steevast lekkere worstenbroodjes met écht gehakt mee van één of andere bakker uit de regio. Ook nu nog doen we hier aan mee: tradities zijn er om in ere gehouden te worden. Toch als ze lekker zijn ;-)

Dit keer deel ik graag mijn versie van de appelbollen met vanillesaus. Een heel eenvoudig recept, maar o zo lekker!


Ingrediënten

Voor de appelbollen
  • 4 middelgrote appelen
  • 4 el Canderel strooizoetstof
  • 2 tl kaneel
  • 4 plakjes bladerdeeg (vierkantjes, uit de diepvries)
  • 1 ei
Voor de vanillesaus
  • 2 dooiers
  • 5 gram Canderel strooizoetstof
  • 2 dl halfvolle melk
  • 1 vanillestokje

Bereidingswijze

Bereid op voorhand de vanillesaus, zodat deze al kan afkoelen. (Tip: je kan deze enkele dagen bewaren in de koelkast!)

Klop de dooiers los met de zoetstof.

Verwarm de melk in een pannetje met de doorgesneden vanillestok.

Giet de warme melk bij de dooiers en roer goed. Laat op een zacht vuurtje verder indikken.

Haal van het vuur en laat afkoelen met de vanillestok er nog in. Eens afgekoeld verwijder je de vanillestok.

Voor de appelbollen verwarm je de oven voor op 200°C.

Schil de appelen en boor het klokhuis eruit.

Leg elke appel op een plakje bladerdeeg. Doe in de ruimte van het klokhuis een lepel zoetstof en 1/2 tl kaneel. Vouw het bladerdeeg om de appel. Bestrijk met losgeklopt ei.

Zet de appelen op een bakpapier op de bakplaat.

Bak gedurende 20 minuten in de oven.


woensdag 4 januari 2017

Kervelsoep

Wij hebben sedert een tijdje een soepmonstertje in huis. De kleuter des huizes is plots dol op soep. En na een tijdje "ik wil tuis ook de groene soep van de opvang mama!" had ik door dat de dochter kervelsoep wenste... Zo gezegd, zo gedaan. Een eenvoudige klassieker dus, maar daarom niet minder lekker!

Ingrediënten
  • 2 bussels verse kervel
  • 1 preiwit
  • 2 grote aardappelen
  • 1 ui
  • 2 liter verse bouillon (kip of groenten)
  • zelfgemaakte soepballetjes
  • room

Bereidingswijze

Snipper de ui fijn. Snij de prei en aardappel in blokjes. Hak 1 bussel kervel fijn.

Fruit de groenten in boter tot ze wat zachter zijn. Overgiet met de bouillon en laat 30 minuten zachtjes pruttelen.

Mix de soep fijn in de blender.

Hak de overige kervel fijn, doe bij de soep en mix nogmaals fijn in de blender. Dit geeft een sterkere kervelsmaak en meer kleur aan je soep.

Kruid flink bij met peper, zout en nootmuskaat.

Serveer de soep met wat room en balletjes.

Smakelijk!